chyba każdy wie o do chodzi

Podróże znane są od wielu lat i wiele ludzi już dziś z nich korzysta, jednak nie zawsze tak było. Kiedyś z podróży lotniczych korzystali jedynie biznesmeni latający w sprawach służbowych. Dziś te podróże są dostępne dla każdego i coraz częściej wszyscy z nich korzystają chcąc w szybkim czasie przemieszczać się z miejsca na miejsce nie tracąc czasu na same dotarcia. Dodatkowo czasy już tak się zmieniły w tej branży, że tanie linie lotnicze są dziś codziennością i najbardziej okupowanymi środkami podróży, dlatego, że ceny w porównaniu z tradycyjnymi liniami są o połowę niższe, co daje możliwości szerszej gamie klientów, którzy chcą podróżować.

Tym bardziej oczywiście, że takie bilety lotnicze możemy nabyć on-line przez internet nie wychodząc z domu i nie płacąc dodatkowych opłat jakie czekałyby na Nas na terminalu lotniczym. Możemy je przebukować, dodać nowych członków, zmienić inne opcje bez wychodzenia z domu.

Najbardziej znaną firmą lotniczą jest Lufthansa, która jest liderem w tej dziedzinie, operując najlepszymi samolotami, mając konkurencyjne ceny biletów i dbając o komfort podróżujących w trakcie lotu posiadając doświadczoną ekipę pracowników. Ostatnio nawet Lufthansa zorganizowała promocyjne bilety lotnicze Rzym dla wszystkich klientów, co powodowało ogromne kolejki w celu zakupienia danego biletu. Jak wiadomo Rzym jest pięknym, historycznym miejscem na świecie i chyba każdy chciałby obejrzeć wszystkie zasłyszane zabytki na żywo.

Nie mniej jednak cieszyć się trzeba, że doczekaliśmy się takich czasów, w których marzenia sa w zasięgu naszych rak i wystarczy jedynie po nie sięgnąć. Linie lotnicze i tanie bilety lotnicze dając nam możliwość podróżowania przyczyniają się do ich spełniania, a organizując tanie linie lotnicze z promocyjnymi cenami biletów umożliwiają to większej ilości naszych rodaków.

Tanie linie lotnicze przechodzą obecnie kryzys. Problemy gospodarcze na świecie odbiły się również na rynku tanich lotów. Coraz droższe paliwo spowodowało spore podwyższenie kosztów operacyjnych wszystkich przewoźników, także tych tanich jak Ryanair, Easyjet czy Wizzair. Zgodnie z zapowiedziami szykują się bankructwa przewoźników. Pierwsze tanie linie lotnicze, które nie wytrzymały kryzysu to Sterling.dk. Duński przewoźnik był powiązany z kapitałem islandzkim co przysporzyło mu dodatkowych kłopotów. Niewykluczone, że podobny los spotka tanie linie lotnicze Sky Europe, który notują coraz większe straty. Na szczęście w porę wycofano przeloty regularne oferowane przez tanie linie lotnicze Centralwings. Oferując tanie bilety lotnicze do Londynu na poziomie 400 pln, bardzo trudno konkurować z gigantem takim jak Ryanair. Jednakże tak poważny gracz na europejskim niebie jakim jest Ryan air zanotował niższe zyski w porównaniu z rokiem ubiegłym aż o 47%. Aczkolwiek zarówno w przypadku Easyjet jak i Ryanair wzrosła liczba pasażerów. Bardzo ważne jest by obecnie zredukować zbędne koszta lub ewentualnie podnieść ceny biletów. By jednak być konkurencyjnym tanie linie lotnicze starają się nie podwyższać cen samych biletów. Zwiększają jednak opłaty za usługi dodatkowe, takie jak bagaż główny, odprawa na lotnisku, opłata za nadbagaż. Podwyższanie tych opłat i wprowadzanie nowych ma za zadanie „obejście” nowej ustawy, którą ogłosiła Unia Europejska o obowiązkowi podawania pełnej kwoty, którą poniesie pasażer rezerwujący bilety lotnicze. Komisja europejska niestety nie poradziła sobie z tym problemem, ponieważ tanie linie lotnicze wprowadziły opłaty opcjonalne, więc nie mają obowiązku podawania ich zaraz na początku dokonywania

rezerwacji biletów lotniczych. W związku z tym, w dalszym ciągu tanie linie lotnicze Ryanair będą mogły sprzedawać bilety lotnicze za 1 pln. Jedna złotówka to realna kwota zakupu biletu, niestety bez kilku znaczących udogodnień, które są opcjonalne więc dodatkowo płatne.

Poszukując pościeli, która spełni Twoje oczekiwania, uważam, że powinnaś bliżej przyjrzeć jednej z bardziej wyjątkowych pościeli. Jest pościel atłasowa. Pościel atłasowa powinna spodobać się każdemu, kto docenia luksus i komfort. Jest wyprodukowana z najwyższej jakości włókien naturalnych. Pościel atłasowa ma piękny, intensywny połysk. Występuje w zestawach 3 i 6 częściowych, w skład których wchodzi poszewka na kołdrę, poszewki na poduszki oraz dodatkowo prześcieradło oraz poszewki na jaśki. Jeżeli cenisz sobie zalety pościeli komfortowej i luksusowej, to na pewno pościel atłasowa przypadnie Ci do gustu. Pościel atłasowa jest bardzo często świetną propozycją na prezenty ślubne. Młode pary często wpisują pościel atłasowa na listy prezentów. Na pewno docenią Twój prezent, jeżeli dostaną od Ciebie właśnie pościel atłasowa. Po pościel atłasowa zapraszam Cię do naszego sklepu internetowego Calvado.pl, w którym oprócz takich produktów jak pościel atłasowa, czy pościel satynowa znajdziesz również inne wyposażenie wnętrz i dekoracje wnętrz.

Kopenhaga słynie przede wszystkim z Andersena. Niestety, w tej chwili miasto znacznie odbiega atmosferą od wcześniejszych baśniowych stereotypów, wciąż znajdziemy tu wiele śladów baśniopisarza ale jest też sporo nowoczesności  - jak przystało na typową europejską stolicę. (more…)

Kolejne norweskie miasto, swego czasu o dużym znaczeniu politycznym – było siedzibą władz norweskich. Leży w malowniczym miejscu, nad fiordem Trondheimsfjorden i rzeką Nidelvą. (more…)

Toyota to marka samochodów, produkowanych przez japoński koncern Toyota Motor Corporation.

Firma Toyota na początku swego istnienia produkowała krosna przędzalnicze. Jednak już w 1933 roku powstał dział mający zajmować się produkcją samochodów. Produkcja rozpoczęła się w 1936 roku. Po wojnie wznowiono produkcję już w 1947 roku. W 1951 powstaje prototyp Toyota BJ, inspirowany konstrukcją Jeepa MB, dając początek serii Land Cruiser. W 1966 pojawia się pierwsza generacja Corolli, najpopularniejszego modelu firmy. W Polsce powstały 2 Fabryki koncernu Toyota:

Fabryka Skrzyń Biegów i Silników Benzynowych w Wałbrzychu

Fabryka Silników Diesla w Jelczu-Laskowicach k/Wrocławia.

Obecnie dostępne w Polsce modele samochodów Toyota

toyota auris

samochód produkowany przez firmę Toyota. Został wypuszczony na rynek 1 lutego 2007. Na niektórych rynkach zastąpił Toyote Corollę hatchback, a na japońskim Toyote Corolle Runx. Producenci stawiają samochód jako konkurencja dla aut takich jak Volkswagen Golf czy Alfa Romeo 147. W Australii, od maja 2007 Toyota Auris sprzedawana jest pod nazwą Corolla, gdyż australijski oddział firmy nie chciał zmieniać nazwy. W Japonii oprócz tego modelu sprzedawana jest również droższa wersja pod nazwą Blade.

Toyota Aygo ‘06

została zaprezentowana na wystawie w Genewie w 2005 roku. Ten najmniejszy model Toyoty został opracowany przy współpracy z koncernem PSA. Aygo produkowane jest razem z Citroenem C1 i Peugeotem 107 w mieście Kolín w Republice Czeskiej.

Toyota Corolla

samochód kompaktowy produkowany przez japońską spółkę Toyota; jeden z najpopularniejszych modeli tej marki; występuje w wielu wersjach silnikowych i nadwoziowych; od początku produkcji w 1966 roku sprzedano około 30 milionów sztuk; w 2007 roku firma Toyota zmieniła nazwę wersji hatchback na Auris, począwszy od dziesiątej generacji zachowując nazwę Corolla tylko dla wersji sedan.

Toyota Camry ‘07

samochód klasy wyższej-średniej, produkowany przez koncern Toyota od 1983 roku do dziś. Ze wzgledu na niewysoką cenę zdobył dużą popularność w Ameryce Północnej i Australii, gdzie zdecydowano się na jego produkcję. Na obu tych kontynentach jest pozycjonowany w klasie średniej i kosztuje mniej więcej tyle co Avensis w Europie. Toyota Camry powstała tak naprawdę wskutek podziału linii modelowej klasy średniej na dwie odrębne: “europejską” (modele Carina i Avensis) i (głównie) “amerykanską” - model Camry. Ze względu na wysokie ceny paliw masowy rynek europejski preferuje mniejsze samochody, tak więc mimo że oferowano tu model Camry, to nieporównywalnie lepiej sprzedaje się model Avensis (a wcześniej Carina). W Polsce największą popularnością cieszył się model trzeciej generacji (XV10) produkowany w latach 1992-1996, ze względu na korzystne regulacje celno-podatkowe z początku lat dziewięćdziesiątych.

Toyota Hilux ‘05

Nazwa Hilux wywodzi się od określenia highly-luxurius, co po angielsku oznacza bardzo luksusowy, jednak ów luksus w pierwszej generacji można było zauważyć tylko w odniesieniu do poprzednika, czyli modelu Stout.

Początkowo oferowany głównie w Azji i Stanach Zjednoczonych, powoli rozpoczął podbój całego świata. Przyczyniła się do tego wersja z napędem na cztery koła, którą zaczęto oferować w 1979 roku. W 1975 roku zrezygnowano z nazwy Hilux na rynku północnoamerykańskim a dwadzieścia lat później model ten definitywnie z niego zniknął, zastąpiony przez model Tacoma. Jednak na wszystkich pozostałych rynkach (kontynentach) jest on dostępny do dziś. Oprócz zakładów w Japonii, produkcję Hiluxa podjęły m.in. zakłady Toyoty w Tajlandii, RPA (1984-1997), Kalifornii (USA 1989-1995).

Toyota Land Cruiser 200 ‘07

Próby stworzenia samochodu terenowego, głównie z myślą o wojsku, Toyota podjęła w czasie drugiej wojny światowej. Pierwszy prototyp, o nazwie AK10 powstał w 1941 roku i był mocno wzorowany na amerykańskim Bantam MK-II. Jego produkcji jednak nie podjęto.

Tuż po wojnie powstał samochód dla służb obrony kraju na podwoziu przedwojennego, niedużego pick-upa Toyopet SB z nadwoziem typu kombi. Jednak jedynie tylny napęd i słaby silnik o pojemności 995 cm³ i mocy 28 KM nie spełnieły oczekiwań armii.

BJ / FJ

W 1951 roku powstał kolejny prototyp samochodu terenowego z myślą o wojsku i zastosowaniach cywilnych. Nazwano go Toyota Jeep i oznaczono BJ. Pierwsze egzemplarze opuściły fabrykę w 1953 roku. Po protestach firmy Willys, która już w 1946 roku zastrzegła nazwę Jeep, Toyota w 1954 roku oficjalnie zmieniła nazwę modelu BJ z Toyota Jeep na Toyota Land Cruiser.

Pod względem wyglądu i budowy, model BJ przypominał Jeepa MB, jednak posiadał znacznie większy silnik o większej mocy. Był to silnik benzynowy serii B o pojemności 3380 cm³ i mocy 80 KM.

Toyota Avensis

samochód produkowany przez firmę Toyota w Derbyshire (Wielka Brytania) od 1998. Jest następcą auta Carina E. Dostępny jest jako 4-drzwiowy sedan, 5-drzwiowy liftback oraz w wersji kombi. W Japonii konstruowany jest również minivan Toyota Avensis Verso (w Japonii Toyota Ipsum oraz poprzednio Toyota Picnic na innych rynkach). Toyota Avensis produkowana od 2003 roku należy do segmentu aut luksusowych, może służyć również jako wygodne i komfortowe auto rodzinne. Dużym uznaniem cieszą się z wyposażeniem “Sol” (ABS, ESP, 8 poduszek pow.; 2 strefowy climatronik). Auto zajmuje jedno z najwyższych miejsc na listach “Eurotaxu”. Zyskała ona również najwyższa notę-5 gwiazdek w testach EuroNCAP (jako pierwszy samochód oceniany wg. nowej-ulepszonej skali i zwiększonych wymagań obowiązujących do dziś).

Toyota RAV4 SUV

Na początku, samochód ten był oparty na platformie Toyoty Corolli, i dostępny był w wersji zarówno 4-drzwiowej jak i 2-drzwiowej. Dostępne były wersje z napędem na przednie koła, oraz na cztery koła. Do wyboru była 5-biegowa manualna, lub 4-biegowa automatyczna skrzynia biegów. W 1998 samochód przeszedł facelifting.

Jedną z wersji auta, była Toyota RAV4 EV - samochód z zupełnie elektrycznym napędem, nie wydzielający żadnych spalin. Był on sprzedawany w małych ilościach w Kalifornii. Samochody te miały baterie, z gwarancją na przejechanie 60 000 mil. Na rynku samochodów używanych, auta te wciąż osiągają wysokie ceny - w 2006 na aukcji internetowej w serwisie eBay, sprzedano taki samochód za 50 000 dolarów.

toyota yaris segment B

Toyota Yaris po raz pierwszy została zaprezentowana na salonie w Paryżu w 1998 roku, a jej druga generacja debiutowała we Frankfurcie w 2005 roku. Od 2001 roku Yaris jest produkowany we francuskim mieście Valenciennes, skąd trafia na rynki europejskie. Toyota Yaris występuje na rynku japońskim pod nazwą Vitz. W USA i w Kanadzie dawniej ten model był oferowany pod nazwą Echo, lecz od 2006 roku jest nazywany tak samo jak w Europie i jest on tam dostępny również w wersji sedan. Ten samochód jest zdobywcą tytułu Samochód Roku w 2000 roku.

Aerfort Bhaile Átha Cliath, czyli Port Lotniczy w Dublinie (ang.: Dublin Airport, kod IATA: DUB, kod ICAO: EIDW) to największy w Irlandii międzynarodowy port lotniczy, wyposażony w trzy pasy startowe – dwa asfaltobetonowe (o długości około 2000 metrów) i jeden betonowy (o długości ponad 2,5 tysiąca metrów). Lotnisko położone jest w odległości około 10 kilometrów od centrum stolicy Irlandii - Dublina (irl. Baile Átha Cliath), jednego z najczęściej odwiedzanego miasta Zielonej Wyspy, a zarazem głównego ośrodka kulturalnego, administracyjnego i przemysłowego kraju.

Historia lotniska rozpoczyna się wraz z historią krajowych linii lotniczych Aer Lingus, które rozpoczęły swoją działalność w roku 1936. Początkowo miały one operować z lotniczego obszaru wojskowego Casement Aerodrome, w Baldonnel (na południa od Dublina), jednakże szybko podjęto decyzję o znalezieniu nowego miejsca na ściśle cywilne lotnisko. W roku 1937 w Collinstown powstały pierwsze pasy startowe, budynki operacyjne, podciągnięto elektrykę i utworzone parkingi samochodowe oraz specjalne drogi dojazdowe. Lot inaugurujący nowy teren odbył się 19 stycznia 1940 do Liverpoolu.

W tym samym roku rozpoczęta została budowa terminalu pasażerskiego, którego projekt wykonał architekt Desmond Fitzgerald, nota bene brat słynnego polityka Garreta FitzGeralda. Budynek terminala otrzymał prestiżową nagrodę „Triennial Gold Medal of the Royal Hibernian Institute of Architects” i do dziś jest utrzymywany na liście najciekawszych budynków świata.

Jednym z najważniejszych momentów dla historii lotniska było podpisanie dwustronnego porozumienia pomiędzy Stanami Zjednoczonymi a Republiką Irlandii, w sprawie lotów transatlantyckich. Do roku 1993 loty takie miały obowiązek przystanku w porcie w Shannon, na zachodnim wybrzeżu Irlandii. W ramach ochrony interesów całego obszaru Shannon, a zwłaszcza strefy powietrznej (która stała się nad wyraz zatłoczona, a terenom groziło nadmierne zanieczyszczenie), zezwolono na ciągłe loty długodystansowe do Dublina, bez konieczności śród-przystanków. W 2004 roku stowarzyszenie Aer Rianta (Powietrzne Drogi) zmieniło nazwę na Dublin Airport Authority. Dziś kontroluje powietrzny ruch Dublina odzielnie od rozwijających się podobnych stowarzyszeń w Shannon i Cork.

Gwałtowny rozwój tak ekonomiczny samej Irlandii, jak i ekonomiczno-społeczny całego świata spowodował, iż przeloty do co większych miast w różnych częściach Europy i nie tylko stały się niebywale rozpowszechnione. Popularnymi stały się nie tylko podróże turystyczne (Irlandia w ostatnich latach stała się porównywalnie atrakcyjnym turystycznie krajem, co Włochy czy Niemcy, migracje zarobkowe, ale nawet świąteczne wypady weekendowe na zakupy (wzmożony ruch na trasie Dublin – Nowy York w grudniu i w okolicach Sylwestra).

Z lotniska korzystają oczywiście dwie największe linie irlandzkie – Aer Lingus i Rayanair. Ponadto dzięki bogatemu wyborowi przewoźników z całego świata dostać możemy się w niemal każdy jego zakątek. Zatrzymują się tu zatem samoloty z flagami kanadyjskimi, francuskimi, włoskimi, austriackimi, amerykańskimi,czeskimi, niemieckimi, skandynawskimi, hiszpańskimi, portugalskimi czy tureckimi i wieloma innymi. Jednym z najruchliwszych torów, o największym wyborze rejsów jest trasa pomiędzy Dublinem a Polską – z Centralwings dolecimy do Gdańska, Katowic, Krakowa, Łodzi, Wrocławia, Szczecina, a z LOTem – do Warszawy.

Port lotniczy (kod IATA: EDI – ICAO: EGPH) w stolicy Szkocji – Edynburgu – należy oraz jest częściowo administrowany przez British Airports Authority (BAA), który trzyma także pieczę nad sześcioma innymi portami położonymi na Wyspie Brytyjskiej: Aberdeen Airport i Glasgow International Airport (również Szkocja), London Gatwick Airport, London Heathrow Airport, London Stansted Airport oraz Southampton Airport. Zasięg BAA sięga także poza Europę (min. do Australii). Port w Edynburgu znajduje się w odległości 13 kilometrów od centrum miasta, przy autostradzie M8.

Historia lotniska teoretycznie sięga aż roku 1915, kiedy powstało tu niewielkie lądowisko Turnhouse Aerodrome, służące podczas I Wojny Światowej 603 Szwadronowi, obsługującemu niewielkie bombowce. W 1918 roku teren przeszedł pod zarząd Ministerstwa Obrony, natomiast po II Wojnie Światowej schronienie znalazły tu brytyjskie jednomiejscowe myśliwce Supermarine Spitfire.

Dopiero pod koniec lat 40′ teren wydostał się spod zarządu militarnego i rozpoczęto stąd pierwsze rejsy linii cywilnych. W 1947 roku British European Airways otworzyło trasę pomiędzy Edynburgiem a Londynem, a w pięć lat później poszerzono, wydłużono i utwardzono pas startowy, aby mógł bezpiecznie służyć coraz nowocześniejszym maszynom. W roku 1956 powstał terminal pasażerski, nad którym opiekę przejęło po czterech latach nowo powstałe Ministerstwo Lotnictwa.

Gwałtowny i znaczący rozwój zanotowano od lat 70′, kiedy to zarząd lotniskiem przejęło British Airports Authority, budując drugi terminal oraz nowy pas startowy. Podczas gdy nowy budynek pasażerski powstał już według zmodernizowanych norm i został przystosowany do wzrastającego ruchu na lotnisku, stary budynek terminalu a także hangarów przemianowano na tereny transportowe oraz magazyny.

Aż do roku 1980 jedynymi punktami międzynarodowymi, do których kierowane były rejsy z Edynburga, był Amsterdam w Holandii oraz Dublin w Irlandii. Gwałtowny rozwój gospodarczy i kulturowy lat 80 ‘i 90′ spowodował zainteresowanie także Szkocją – port szybko zyskał nowych klientów w postaci linii Francuskich i Niemieckich.

Lotnisko położone jest w łatwym dostępie autostrad M9 i M90, a także niedaleko trakcji kolejowej Edynburg – Glasgow. Od kilku lat rozbudowywane i rozważane są plany lepszego połączenia lotniska tak z samą stolicą, jak i z innymi miastami i drogami szybkiego ruchu. Planowana jest droga dla dojazdowych autobusów expresowych, także specjalna linia dla kolejki lotniczej.

Lotnisko w Edynburgu obsługują linie zarówno z Wyspy (Irlandia – Ryanair, Aer Lingus, Szkocja – Flybe, Anglia – British Airways, easyJet), jak i z kontynentu europejskiego (min.: Niemcy – Germanwings, Lufthansa, Francja – Air France, Norwegia – Norwegian, Półwysep Skandynawski - Scandinavian Airlines System, Hiszpania – Iberworl). Stacjonują tu zatem linie krajowe jak i tanie linie lotnicze. Spośród linii transportowych w Edynburgu lądują: Atlantic Airlines, DHL, Jet2.com, Titan Airways oraz UPS.

Międzynarodowy Port Lotniczy Katowice w Pyrzowicach (ang.: Katowice International Airport, kod IATA: KTW, kod ICAO: EPKT) znajduje się niedaleko miejscowości Pyrzowice, w odległości około 30 kilometrów od jednego z najważniejszych miast Górnego Śląska – Katowic. Lotnisko stanowi centralny punkt Górnośląskiego Związku Metropolitalnego, który obejmuje miasta na prawach powiatu, leżące na obszarze konurbacji górnośląsko-zagłębiowskiej.

W czasie II Wojny Światowej istniało tu niemieckie lotnisko zapasowe, a jego powstanie jest o tyle ciekawe, iż stworzono je na niegdysiejszych terenach bagnistych, których osuszanie i utwardzanie przysporzyło sporo pracy. Spośród powstałych wówczas trzech druga startowych, ostatnia o kierunku wschodnio-zachodnim i długości wówczas 1449 metrów, została przystosowana do dzisiejszych celów. Po opuszczeniu terenu przez Niemców, lotnisko zostało zajęte przez siły radzieckie w styczniu 1945 roku, a następnie przez wojsko polskie, w celu użytkowania go jako lotnisko zapasowe. Aż do roku 2000 funkcjonowało tu równocześnie lotnisko wojskowe i cywilne, ale z początkiem nowego wieku teren przeszedł całkowicie pod zarząd cywilny.

Port Lotniczy w Katowicach jest najwyżej położonym punktem lotniczym w Polsce, co stwarza dobre warunki i mniejszą ilość dni niedogodnych do lądowania (stąd często przy złych warunkach atmosferycznych na przykład w Warszawie, samoloty kierowane są właśnie do Katowic). Ponadto port szczyci się sporą ilością ściągających tu tanich linii lotniczych, jak i przewoźników i usług czarterowych. Port posiada dwa terminale pasażerskie oraz jeden handlowy. Terminal B oddany został do użytku w lipcu 2007 roku, posiada także największy taras widokowy spośród wszystkich polskich lotnisk. Od marca 2008 terminale będą podzielone w swoich funkcjach ze względu na przynależność do strefy w Usnii Europejskiej. I tak Terminal A obsługiwać będzie wszelkie przyloty i odloty z i do stref poza Schengen, podczas gdy Terminal B przeznaczony będzie dla lotów wewnątrz strefy Schengen. Obok terminali do przewozów pasażerskich znajduje się także terminal cargo (handlowy), z którego składów korzystają min. DHL (z centrum logistycznym w Bonn, Niemcy), Izba Celna w Katowicach, TNT Express i UPS (skrót od United Parcel Service, Stany Zjednoczone).

Na lotnisko można dojechać prywatnym samochodem, obierając drogę expresową S86 i podążając za niebieskimi tablicami kierującymi do portu, lub skorzystać z komunikacji miejskiej. Z Dworca Głównego w Katowicach o każdej pełnej godzinie odjeżdża autobus dowożący pod samo lotnisko, który zatrzymuje się także przy Hotelu Qubus, Hotelu Novotel oraz w Sosnowcu. Planowane jest także połączenie kolejowe, zbliżone do szynobusu krakowskiego.

W obrębie lotniska nietrudno wypożyczyć samochód (firmy min. Budget, Armada, Car Polonia), zjeść smaczny posiłek (Restauracja „Stara Chata” prowadzona przez Pol-Trans Catering, bary szybkiej obsługi), odprężyć się przy kawie (kawiarnie: Voyage i Cafe Bistro) lub dokonać potrzebnych zakupów. Lotnisko wydaje także własną gazetkę, której nazwę najprawdopodobniej przejmie cały port - Silesia Airport. Swoje punkty mają tu także banki PKO i BPH, a także kantory wymiany walut i poczta.

Z portu korzystają następujące linie lotnicze: Centralwings, Germanwings, JetAir, Lufthanasa, Ryanair, WizzAir oraz Polskie Linie Lotnicze LOT. Loty czarterowe odbywają się z i do takich państw, jak Bułgaria (Burgas, Warna), Czarnogóra (Podgorica), Egipt (Hurghada, Szarm el-Szejk), Grecja (Chania, Iraklion, Rodos, Saloniki, Zakinthos), Hiszpania (Costa Brava, Teneryfa, Málaga, Palma de Mallorca), Islandia (Egilsstaðir), Izrael (Tel Awiw), Maroko (Agadir), Tunezja (Dżerba, Monastir, Tunis), Turcja (Antalya, Bodrum, Dalaman), Ukraina (Symferopol).

Przed tym jakże trudnym wyborem stanęło na pewno bardzo wielu Polaków. Oby dwa samochody ze stajni Daewoo są jak najbardziej oszczędne choć jak czas pokazuje Tico wychodzi lepiej jeżeli chodzi o spalanie. Potrafi spalić nawet do 4,5 litra na 100 km/h przy spokojnej jeździe po za miastem. Matiz niestety potrafi spalić 2 litry więcej. Tico jak każdy za pewne wie do najbezpieczniejszych samochodów nie należy pod tym względem Matiz jest dużo lepszy choć na kolana też nie powala. Jeżeli chodzi o wygląd to jest już to kwestia indywidualnych upodobań danego osobnika. Niektórzy lubiący kanciaste nieco starsze kształty wolą Tico , natomiast zwolennicy zaokrągleń za pewne zdecydują się na Matiza . Jeżeli chodzi o miejsce w środku to oby dwóm dużo brakuje do pełnej swobody aczkolwiek na ciasnotę jak na takie małe samochody nie można narzekać. Każdy kupujący te modele Daewoo Daewoo zapewne zdaje sobie sprawę że w autach tych nie może spodziewać się zbyt wiele miejsca . Jednak mimo wszystko swobodnie można w nich podróżować w 4 średniego wzrostu osoby. Oby dwa dysponują dość żwawymi jednostkami napędowymi. Pod tym względem Matiz jest nieco lepszy od starszego brata Tica. Ale nie to jest tutaj najważniejsze, gdyż tu liczy się oszczędność. Mimo wszystko można je polecić każdemu ze względu na bez awaryjność jak i ceny części. Co można powiedzieć również o pozostałych autach Daewoo.