chyba każdy wie o do chodzi

Dla mnie najbardziej interesującym elementem pojazdów wyścigowych nie są wyżyłowane do granic możliwości silniki czy ultra lekkie karoserie włókien szklanych. Uważam, że najciekawszym elementem, czy to sportowych motocykli, czy bolidów formuły 1 są niedoceniane zwykle opony. Wystarczy się zastanowić jak niewielka jest powierzchnia styku ogumienia z nawierzchnią drogi, porównać to z przeciążeniami całego pojazdu i mamy skromnego bohatera każdego z wyścigów – oponę samochodową. Wyobraźmy sobie, że w motocyklach startujących w klasie MotoGP powierzchnia styku opony z torem jest tak mała, że można ją porównać wielkością do karty kredytowej, a motocykle jadą zwykle ponad 300 kilometrów na godzinie. Jak widać technologia poszła do przodu nie tylko jeśli chodzi o silniki, ale także patrząc na opony sportowe.

Tegoroczne widowisko Formuły 1 w Istambul Park ogladaliśmy w bezwietrzny, słoneczny dzień. Już po raz trzeci sporo szczęścia miał Felippe Massy, który zajął pierwszą pozycję w wyścigu. Robert Kubica mimo, że miał podczas ostatnich zawodów wiele problemów samochodu, genialnie wystartował i przecisnął się na trzecie miejsce. Już na pierwszym okrążeniu wyścig zakończyli kierowca Force India, oraz Kazuki. Kierowca Force India stuknął pojazd Kazuki i oboje zdecydowało się zrezygnować z wyścigu. W efekcie wspomnianej awarii do wyścigu włączył się samochód bezpieczeństwa. Kierując się chłodniejszym dniem niemało producentów zamontowała opony twarde. Odmienne podejście wybrało tylko włoskie mocarstwo wyścigowe montując miekkie opony.  W nastepstwie pierwszej serii wizyt do pit stopu, nic nie pozamieniało się w miejscach w stawce. Do alei serwisowej jako pierwszy udał się kierowca ekipy Renault, co przewidywało wielu widzów. Moment za nim na to samo zagranie strategiczne postawił młody Brytyjczyk z zespołu niemiecko – angielskich konstruktorów.  W efekcie zaistniałej sytuacji, doświadczony brytyjczyk zaczął niebezpiecznie dopędzać Massy, aby na łuku o numerze 12 go „wziąć”. Sebastien Bourdais ze stajni Scuderia Toro Rosso znowu zakończył wyścig poza torem.

Ogumienie samochodu z czasem, szczególnie przy bardziej agresywnej jeździe, ulega zużyciu. Jeżeli mamy do czynienia ze zużyciem „naturalnym” wynikającym z prawidłowej eksploatacji opony – nie mamy się czym martwic, jest to zjawisko całkowicie normalne . Oprócz tego typu zużycia niekiedy spotkać można zużycie nienaturalne np. jednej opony lub nawet tylko części danej, konkretnej opony. Najbardziej charakterystyczne przykłady nieprawidłowego zużycia opon to wyraźne zużycie środka opony wywołane nadmiernym ciśnieniem w ogumieniu, albo wyraźne zużycie boków opony wynikające ze zbyt niskiego ciśnienia powietrza w oponie. Jeżeli chodzi o temperaturę w jakiej przychodzi pracować oponie to przekroczenie wartości dopuszczalnych dla opony powoduje rozszczepienie osnowy  co skraca życie opony prowadząc do jej pęknięć. Wszelkie przedmioty tkwiące w oponie, nawet najmniejsze, należy niezwłocznie wyjąć z opony i - gdy zajdzie taka potrzeba - oddać oponę do wulkanizacji, w innym wypadku uszkodzenie będzie się pogłębiać i opona z czasem nie będzie nadawała się do jazdy. Parkując musimy starać się unikać przycierania opony o krawężnik, lub wjeżdżania na niego ze zbyt duża prędkością. Najczęściej błędy przy parkowaniu są przyczyną naruszenia struktury opony, co jest bezpośrednią przyczyna powstawania zgrubień, wybrzuszeń i pęknięć opony. Przy jeździe z duża prędkością należy zwracać uwagę na wszelkie nierówności na drodze, szczególnie na nieciągłości asfaltu spowodowane robotami drogowymi itp. Obserwacja zużywania się opon może dostarczyć nam nieocenionych informacji na temat zawieszenia pojazdu, w którym opony są zamocowane. Przy źle wyregulowanej geometrii zawieszenia widać wyraźnie nierównomierne zużyty bieżnik w którymś z kół, najczęściej na brzegach opony. Raz na jakiś czas, najlepiej przy przeglądzie okresowym lub częściej, należy skontrolować układ hamulcowy. Wszelkie wycieki płynu, lub innych cieczy mogą toksycznie wpływać na oponę degradując jej strukturę.